دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد

تو ای عشق و ای تمام وجودم تو بود و نبودم فدای رخ تو همه عالم...

بی همگان بسر شود "بی تو بسر نمی شود" داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود...

چقدر خوبهکه عاشق باشیچون عشق روح و دل رو میسازهالبته بعد از اینکه ویرانش کرد که مولوی میگه قصر چیزی نیست ویران کن بدن گنج در ویرانیست ای میر من ...

خدایا بصیرتی بده تا غم عشق رو تبدیل کنیم به تو که از با تو بودن , از عاشقی و معشوقی رها میشیم و میشیم "" عشق ""...

فکر اینکه "عشق یه بار اتفاق میفته"منو چند سال عقب انداخت از زندگیتا اینکه عشق دوم رو تجربه کردم با اون همه انرژی و شور و حال و عشق سوم(تا اینکه بالاخره فهمیدم "عشق" ربطی به معشوق نداره) خدا برای اینکه راه رو گم نکنی و تو راه نمونی یه بت(معشوق) به جای خودش تو ذهن برات میسازه تا اینکه بفهمی که این عشق رو خدا بت داده , برای تجربه کردن خودت و خودش ... که وارد عالم وحدت بشی و بفمی که عاشق و معشوق و عشق خداس و تو این وسط هیچکاره ای البته نا گفته نمونه : وصال , "مرگ عشق متعالی و خداییه" مخصوصا عشقایی که ملکوتین یا ملکوتی میشن +و تعریف زندگی از نظر من : "دین من از عشق زنده بودن است...زندگی زین جان و سر ننگ من است"...

گناه , چشم دل رو کور و دل رو تاریک میکنه یه زنده دلی میگفت : یه روز غرق در افکارم بودم که یهو چشمم افتاد به کاکتوسای تو گلخونه دیدم , عجب زیبایی خیره کننده ای دارن... روحم تازه شدم بعدیهو فهمیدم که این زیبایی , تجلی جمال خداس که اینجوری جذبم کرده ... شکرش کردم ... +دل اگه بینا باشه از درونش زیبایی هم میجوشه ... چرا که خدا تو دلای زنده است که هر لحظه در مقام و شان و کاریه...

عشق , ربطی به عاشق و معشوق نداره شاید شروعش بین عاشق و معشوق باشه ... ولی تداومش به اونا ربطی نداره عشق , در واقع خداس که در تو جاریه ... و "دل زنده گی" اولین ارمغانشه ... در صورتی میتونی "جریان عشق" و "زنده گی دل" رو در خودت تداوم بدی , که اونو با دیگران به اشتراک بذاری ...

آدم خود بین همیشه با همه در جنگه به خاطر دفاع از باورهایی که در وجودش ریشه دوانده که برای حفظ اون باورها که شده بخشی از وجودش هر کاری میکنه حالا اگه به یه نیروی برتر (حتما خدا) و صنع و حکمت خدا ایمان داشته باشه و با عقل کل (اسم دیگه ی خدا که غرقه های در نور هم به این اسم خونده میشن) در صلح و آشتی باشه ... "این دنیا براش بهشت میشه" ... و خدا بین میشه ... و دست خدا رو تو همه کارها می بینه...

تو کمان کشیده و در کمین که زنی به تیرم و من غمین تمام غمم بود از همین که خدا نکرده خطا کنی...

خدایا ! از اینکه قصد خیانت به کسی را داشته باشیم و در کارهایمان خودپسندی کنیم و آرزوهایمان را طولانی کنیم بر تو پناه میبریم +صحیفه ی سجادیه . دعای هشتم...

آن پسر را که خضر ببرید حلق سر آن را درنیابد عام خلق آنکه از حق یابد او وحی و جواب هر چه فرماید بود عین صواب آنک جان بخشد اگر بکشد رواست نایبست و دست او دست خداست همچو اسماعیل پیشش سر بنه شاد و خندان پیش تیغش جان بده تا بماند جانت خندان تا ابد همچو جان پاک احمد با احد...

مرا ستایش بسیار کرد و گفت ای آن که در جحیم طبیعت چنین گرفتاری شکفته گلبن جوزا برای عشرت توست تو سر به گلخن گیتی چرا فرود آری سریر هفت فلک تخت توست گرچه کنون ز دست طمع , گرفتار چار دیواری کمال جان چو بهایم ز خواب و خور مطلب که آفریده تو زین سان نه بهر این کاری...

آنقدر زمین خورده ام که بدانم...برای برخاست نه دستی از برون که همتی از درون لازم است ... حالا اما نمی خواهم برخیزم می خواهم اندکی بیاسایم فردا برمی خیزم وقتی که فهمیده باشم چرا زمین خورده ام . ...

وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی وگرنه هر که تو بینی ستمگری داند...

دوش چه خورده ای دلا راست بگو نهان مکن چون خمشان بی گنه روی به آسمان مکن...