دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد

تو ای عشق و ای تمام وجودم تو بود و نبودم فدای رخ تو همه عالم...

فکر اینکه "عشق یه بار اتفاق میفته"منو چند سال عقب انداخت از زندگیتا اینکه عشق دوم رو تجربه کردم با اون همه انرژی و شور و حال و عشق سوم(تا اینکه بالاخره فهمیدم "عشق" ربطی به معشوق نداره) خدا برای اینکه راه رو گم نکنی و تو راه نمونی یه بت(معشوق) به جای خودش تو ذهن برات میسازه تا اینکه بفهمی که این عشق رو خدا بت داده , برای تجربه کردن خودت و خودش ... که وارد عالم وحدت بشی و بفمی که عاشق و معشوق و عشق خداس و تو این وسط هیچکاره ای البته نا گفته نمونه : وصال , "مرگ عشق متعالی و خداییه" مخصوصا عشقایی که ملکوتین یا ملکوتی میشن +و تعریف زندگی از نظر من : "دین من از عشق زنده بودن است...زندگی زین جان و سر ننگ من است"...

گناه , چشم دل رو کور و دل رو تاریک میکنه یه زنده دلی میگفت : یه روز غرق در افکارم بودم که یهو چشمم افتاد به کاکتوسای تو گلخونه دیدم , عجب زیبایی خیره کننده ای دارن... روحم تازه شدم بعدیهو فهمیدم که این زیبایی , تجلی جمال خداس که اینجوری جذبم کرده ... شکرش کردم ... +دل اگه بینا باشه از درونش زیبایی هم میجوشه ... چرا که خدا تو دلای زنده است که هر لحظه در مقام و شان و کاریه...

عشق , ربطی به عاشق و معشوق نداره شاید شروعش بین عاشق و معشوق باشه ... ولی تداومش به اونا ربطی نداره عشق , در واقع خداس که در تو جاریه ... و "دل زنده گی" اولین ارمغانشه ... در صورتی میتونی "جریان عشق" و "زنده گی دل" رو در خودت تداوم بدی , که اونو با دیگران به اشتراک بذاری ...

میگن : هر کی کمک کنهکه مقدمات سفر به کربلای کسی رو فراهم کنه برای هر درهمش خدا به اندازه ی کوه احد بش صواب میده حالا ما دو تا راه داریم یا زیارت کننده باشیم یا مثل سروران دل , زیارت شونده ... " !! آخه خدایا چقدر شکرت کنم که این راهو برای همه باز گذاشتی که ... وارد سرزمین دل و از مقربانت بشن و همسنگ اولیا و انبیائت...

دوش چه خورده ای دلا راست بگو نهان مکن چون خمشان بی گنه روی به آسمان مکن...