دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد

خدایا بصیرتی بده تا غم عشق رو تبدیل کنیم به تو که از با تو بودن , از عاشقی و معشوقی رها میشیم و میشیم "" عشق ""...

فکر اینکه "عشق یه بار اتفاق میفته"منو چند سال عقب انداخت از زندگیتا اینکه عشق دوم رو تجربه کردم با اون همه انرژی و شور و حال و عشق سوم(تا اینکه بالاخره فهمیدم "عشق" ربطی به معشوق نداره) خدا برای اینکه راه رو گم نکنی و تو راه نمونی یه بت(معشوق) به جای خودش تو ذهن برات میسازه تا اینکه بفهمی که این عشق رو خدا بت داده , برای تجربه کردن خودت و خودش ... که وارد عالم وحدت بشی و بفمی که عاشق و معشوق و عشق خداس و تو این وسط هیچکاره ای البته نا گفته نمونه : وصال , "مرگ عشق متعالی و خداییه" مخصوصا عشقایی که ملکوتین یا ملکوتی میشن +و تعریف زندگی از نظر من : "دین من از عشق زنده بودن است...زندگی زین جان و سر ننگ من است"...

گناه , چشم دل رو کور و دل رو تاریک میکنه یه زنده دلی میگفت : یه روز غرق در افکارم بودم که یهو چشمم افتاد به کاکتوسای تو گلخونه دیدم , عجب زیبایی خیره کننده ای دارن... روحم تازه شدم بعدیهو فهمیدم که این زیبایی , تجلی جمال خداس که اینجوری جذبم کرده ... شکرش کردم ... +دل اگه بینا باشه از درونش زیبایی هم میجوشه ... چرا که خدا تو دلای زنده است که هر لحظه در مقام و شان و کاریه...

عشق , ربطی به عاشق و معشوق نداره شاید شروعش بین عاشق و معشوق باشه ... ولی تداومش به اونا ربطی نداره عشق , در واقع خداس که در تو جاریه ... و "دل زنده گی" اولین ارمغانشه ... در صورتی میتونی "جریان عشق" و "زنده گی دل" رو در خودت تداوم بدی , که اونو با دیگران به اشتراک بذاری ...

میگن : هر کی کمک کنهکه مقدمات سفر به کربلای کسی رو فراهم کنه برای هر درهمش خدا به اندازه ی کوه احد بش صواب میده حالا ما دو تا راه داریم یا زیارت کننده باشیم یا مثل سروران دل , زیارت شونده ... " !! آخه خدایا چقدر شکرت کنم که این راهو برای همه باز گذاشتی که ... وارد سرزمین دل و از مقربانت بشن و همسنگ اولیا و انبیائت...

تو کمان کشیده و در کمین که زنی به تیرم و من غمین تمام غمم بود از همین که خدا نکرده خطا کنی...

ای مطرب زیبا رو دستی بزن و برگو تو آن مناجاتی من آن خراباتم...

آن همه ناز و تنعم که خزان می فرمود عاقبت در قدم باد بهار آخر شد...

آنقدر زمین خورده ام که بدانم...برای برخاست نه دستی از برون که همتی از درون لازم است ... حالا اما نمی خواهم برخیزم می خواهم اندکی بیاسایم فردا برمی خیزم وقتی که فهمیده باشم چرا زمین خورده ام . ...

دوش چه خورده ای دلا راست بگو نهان مکن چون خمشان بی گنه روی به آسمان مکن...